Στο σταυροδρόμι της αρετής και της κακίας των διοδίων

Όταν πρωτάκουσα τον Θόδωρο Πάγκαλο να λέει "όλοι τα φάγαμε" αντέδρασα.   Εγώ δεν έφαγα τίποτα.   Ούτε εγώ, ούτε η γυναίκα μου, ούτε οι γονείς μου ή τα αδέλφια μου έχουν δουλέψει ποτέ για το δημόσιο ή το ψευτοδημόσιο.   Όταν έρχονταν σύμβουλοι ο ένας πίσω από τον άλλο στην εταιρεία και μας έλεγαν να μπούμε στο χρηματιστήριο ή στα πακέτα Ντελόρ δεν το κάναμε.   Και όποτε με ρωτάγανε "με απόδειξη;" έλεγα ναι.  Αυτό το τελευταίο όμως με τσιγκλάει σε σχέση με το χθεσινό μου άρθρο επικοινωνιακών συμβουλών στο κίνημα "δεν πληρώνω" διόδια.

Όταν περνάμε τα διόδια χωρίς να πληρώνουμε τι λέμε στα παιδιά μας;

Ο Πάγκαλος ξέρει τι κάνει.   Το παίζει όλα ή τίποτα.   Επειδή ακριβώς καταλαβαίνει ότι η ενσωματωμένη ηθική μας πυξίδα δυσκολεύεται εκείνη την ώρα.     Και η σύγχρονη έρευνα το εξηγεί.   Στο "Cleansing the Soul by Hurting the Flesh:The Guilt-Reducing Effect of Pain" που έγινε γνωστό από το Psychological Science του περασμένου Ιανουάριου η ερευνητική ομάδα του Brock Bastian βρήκε ότι όσοι εκτίθενται σε πόνο νιώθουν λιγότερες τύψεις.   (Δεν υπάρχει πλήρες δωρεάν κάπου χωρίς συνδρομή - η καλύτερη περίληψη είναι μάλλον εδώ.)   Αν τα φάγαμε όλοι, τότε πρέπει να υποφέρουμε όλοι από τα μέτρα λιτότητας.

[caption id="attachment_3683" align="alignright" width="300" caption="(Με τις απολογίες μου στον καλλιτέχνη για την προσθήκη της αφίσας στο έργο - είναι για καλό σκοπό όμως!)"][/caption]

Αλλά το κίνημα "δεν πληρώνω" κάνει ένα τεράστιο λάθος.   Δεν δίνει την δυνατότητα σε όσους θέλουν να πληρώσουν να το κάνουν.   Ας αφήσουν τις μισές πύλες να λειτουργούν. Ή έστω μια.   Όποιος θέλει να πληρώσει να περιμένει στην ουρά να πληρώσει.   Οι ομάδες του "δεν πληρώνω" να δείξουν την ηθική τους ανωτερότητα και να μην παρενοχλούν καθόλου όσους συμπολίτες τους διαφωνούν μαζί τους.   Να μετρήσουμε πιο αντικειμενικά πόσοι συμφωνούμε και πόσοι διαφωνούμε.   Όχι να μας κάνουν όλους με το ζόρι συνένοχους.     Δεν χρειάζεται να είσαι ο Αριστοτέλης για να ξέρεις ότι είναι αυτό σωστό.

Είμαστε σαν τον Ηρακλή στο σταυροδρόμι της Αρετής και της Κακίας.   Αν είναι όλες ανοιχτές δεν υπάρχει απόφαση.

Δεν υπάρχει ηθική.

Και δεν έχω πως να δικαιολογηθώ στα παιδιά μου.

Προσθήκη:   βάση...λαϊκής απαίτησης, άνοιξα και σχετική σελίδα στο Facebook.   Αν συμφωνείτε, κάντε "Μου αρέσει" και προτείνετέ την στους φίλους σας.